Shaheen stelt Qatar teleur bij het eigen WK

13 maart 2010 - Door Cors van den Brink

Hij is zondag de grote afwezige bij de WK in zijn eigen land: Saif Saaeed Shaheen kwam niet aan de start van de 3000m. Het wordt de voormalig Keniaan niet in dank afgenomen, zo blijkt uit de reactie in de Aspire Dome. Twee andere ex-landgenoten moeten de eer van hun nieuwe vaderland hoog zien te houden.
Zes atleten bracht Qatar aan de start tijdens de WK, maar geen van hen is er ook geboren. Ze konden rekenen op bijval van de toeschouwers, maar spelen geen rol in de nationale atletiek, anders dan het winnen van medailles. Sinds het begin van deze eeuw lokt Qatar al talenten van buiten. Dat is niet onomstreden.

Talaal Mansour is de meest bekende “eigen” atleet in Qatar. Hij won een bronzen medaille bij de WK indoor in 1993 in Toronto op de 60m. De sprinter heeft met 6,51 op de 60 meter het nationale record en dat geldt ook voor de 100 (10,14) en 200 meter (20,41).

Maar hoe populair hij daarmee ook werd, Talaal Mansour is een verklaard tegenstander van het inhuren van buitenlanders, zo zegt een Qatarese atletiekkenner. Die wil niet met zijn naam in dit artikel. ‘Wij kennen hier niet de vrijheid die andere landen hebben’, zegt hij.

‘Bij de talentontwikkeling in Qatar spelen de nieuwkomers geen rol. Ze spreken de taal niet en ze trainen vrijwel altijd in hun eigen land’, aldus deze insider. ‘Belangrijker zijn de buitenlandse coaches die voor het Aspire sportcentrum zijn aangetrokken.’

Het effect daarvan zal pas op langere termijn beoordeeld kunnen worden. Atletiek is een betrekkelijk jonge sport in Qatar, ondanks het feit dat Groot-Brittannië lange tijd een grote rol speelde in deze regio. De atletiekfederatie is pas in 1979 opgericht. Bij de organisatie van deze WK treedt het nationaal olympisch comité meer op de voorgrond.

Zijn grootste triomfen vierde Mansour in de Aziatische kampioenschappen, die echter voor de naamsbekendheid van Qatar van grote betekenis zijn. Ook de “buitenlanders” zijn vooral succesvol in deze continentale toernooien.

Shaheen deed echter meer. Hij won een zilveren medaille bij de WK indoor van 2006 in Moskou op de drie kilometer, maar ook wereldtitels op de steeple in 2003 en 2005. Bij de Olympische Spelen van 2004 mocht hij vanwege de nieuwe nationaliteit nog niet aantreden. Vier jaar later was hij geblesseerd en sindsdien kwakkelt hij nogal. Eind januari liep hij 7.43,44 op de 3000m in Karlsruhe, maar dat leidde niet tot een besluit tot deelname in Doha.

Sprinter Samuel Adelebari Francis (1987) kwam in 2007 over uit Nigeria. Zijn 9,99 op de 100m is het Aziatisch record. Hij wist zich zaterdag te kwalificeren voor de finale op de 60m en werd daarin vijfde in 6,62.

James Kwalia Chepkurui (1984) is een voormalig Keniaan die als junior nog voor zijn geboorteland uitkwam. Hij won al goud bij de Aziatische Spelen in Doha in 2006 en brons bij de WK in Berlijn, beide op de 5000m. Chepkurui start zondag in de finale van de 3000m en dat geldt ook voor Essa Ismael Rashed. Hij werd geboren als Daniel Kipkosgei (1986) en kwam in 2004 naar Qatar.

Meer successen boekte Qatar niet met alle investeringen in de binnen gelokte atleten. Thamer Kamal Ali (1988) en Abubaker Ali Kamal (1983) werden beiden in de eerste ronde van de 1500m uitgeschakeld. Laatstgenoemde heeft al een bijzondere carrière achter de rug. Hij kwam in 2003 bij de WK in Parijs al uit op de marathon en liep daar 2.23,40. In Osaka, Peking en Berlijn haalde hij op de steeple finaleplaatsen. Zijn p.r. op dat onderdeel is 8.15,80. Ook de jonge hoogspringer Mutaz Essa Barshim (1991) miste met zijn beste sprong van 2,23m de finale.

Naast Shaheen ontbrak ook Khalid Habash Al-Suwaidi (1984) in de Aspire Dome, hoewel de deelname van de kogelstoter wel was aangekondigd. Zijn talent – hij stootte in 2005 een p.r. van 20,54m – was voor Qatar enkele jaren geleden al reden om Gert Damkat een contract aan te bieden. De Groninger ging er niet op in. Het voorstel om de Qatarees op Papendal te laten trainen liep stuk op een weigering van de officials in Qatar.

Gerard Lenting was een van buitenlanders die hier aan de slag zijn gegaan met jonge talenten – hij werkt inmiddels overigens in Brazilië. Klik hier voor zijn blog met verhalen uit die periode.

Geef een reactie