Miriam van Reijen: Afrikaanse voorbereiding op Europese kampioenschappen

5 april 2012 - Door Cors van den Brink

foto: Erik van Leeuwen

Ze vertrok begin november ‘voor onbepaalde tijd’ naar Kenia, om er te wonen en te trainen. Vijf maanden later heeft Miriam van Reijen een eerste punt aan haar horizon gezet. Ze wil zich in Afrika voorbereiden op de marathon bij de EK van 2014 in Zürich. Maandag hoopt ze in Utrecht al wat dichter bij de teamlimiet van 2.38 komen.
De 28-jarige atlete vertrekt als favoriete in de als “battle” aangekondigde strijd tussen Nederlandse atletes in de Jaarbeurs Utrecht Marathon. Veel landgenotes heeft de organisatie niet naar de wedstrijd op Paasmaandag kunnen trekken. Vrijdag werd bekend gemaakt dat Inge de Jong onvoldoende voorbereid is om een aanval te doen op een tijd onder de 2.40. Van Reijen acht zich daar – als de omstandigheden niet te slecht uitpakken – wel toe in staat.

Vierde marathon
Het wordt de vierde marathon voor de atlete van Rob Veer, die in 2009 in Amsterdam 2.44.02 liep, in 2010 in Rotterdam tot 2.41.24 kwam en vorig jaar in Amsterdam 2.42.05 liet noteren. Bij die laatste wedstrijd werd ze in de laatste weken van de voorbereiding geplaagd door een blessure aan een achillespees en moest ze haar verwachtingen bijstellen. Nu wil ze wél dichter bij de toen al verwachte eindtijd van 2.38 komen.

foto: Erik van Leeuwen

‘Ruim 2000 km, 24 baansessies, 24 krachttrainingen, 90 (pogingen tot) middagdutjes. That better be a damn good marathon’, zo beschreef ze haar voorbereiding voor Utrecht.  Dat programma volgde ze in Kenia, waar ze zich vijf maanden geleden vestigde in een huisje op de compound van Lornah Kiplagat’s High Altitude Training Center. ‘Met een koe en een schildpad in de tuin en een schitterend uitzicht over de Rift Vallei.’
‘Ik was er al een paar keer geweest voor een trainingsstage en iedere keer als ik in Nairobi landde, voelde ik me helemaal ontspannen. Ik werd er heel blij en dat moet effect hebben gehad op mijn lopen. De laatste keer dat ik er was hoorde ik van een Engels stel dat er ging wonen. Toen dacht ik: ik heb geen hypotheek, ik heb geen man en ik ben als voedingsdeskundige wel begonnen aan een promotie-onderzoek, maar promoveren kan ik altijd nog. Ik ben er gaan wonen en ik heb er tot nu toe nog geen dag spijt van gehad.’

Niet zonder
‘Je kunt er niet zonder Kenianen trainen’, zegt Van Reijen op de vraag of ze aansluiting heeft gevonden bij de loop-elite van Iten. Altijd zijn er wel vrouwen bij wie ze zich kan aansluiten, al betekent dat niet dat ze hen ook kan bijhouden als – zoals de trainingspraktijk daar voorschrijft – het tempo geleidelijk omhoog gaat. Ook de baantrainingen doet ze veelal alleen. ‘Maar het is niet zo dat ze het leuk vinden om mij eraf te lopen. Ik hoor vaak aanmoedigingen om me heen.’

Ze kreeg makkelijk contact met de Keniaanse bevolking en uit die contacten zijn inmiddels vriendschappen gegroeid, zoals ze al beschreef in de columns die ze maandelijks in Runner’s World schrijft. ‘Eenzaam heb ik me nooit gevoeld’, zegt ze. ‘Het enige wat ik mis is mijn kleine nichtje, dat afgelopen winter is geboren en waarvoor ik in december even terug ben gekomen in Nederland.’

Frankrijk
Ook de laatste voorbereidingen op de Utrecht Marathon werkte ze in Europa af. Niet in Nederland, maar in de volstrekte rust van het piepkleine Franse dorpje waar haar coach Rob Veer is gaan wonen. ‘Je kunt er heerlijk trainen en als ik in Nederland zou zijn geweest, had ik teveel tijd en energie moeten besteden aan familie en vrienden’, weet ze. Dat doet ze wel ná de marathon, tot ze op 27 april teruggaat naar haar woonplek voor de komende tijd.

foto: Erik van Leeuwen

“Voor onbepaalde tijd” zou ze in Kenia blijven, zo schreef ze vooraf op haar website. Nu is er een doel. ‘Bij de Venloop hebben we met Gerard Nijboer overleg gehad over het plan om voor de EK van 2014 in Zürich een vrouwenteam op de marathon te vormen. Dat is voor mij een goed doel: om tegen die tijd onder de 2.38 te lopen. Maar zekerheid heb ik dan nog niet, want er zijn maar vijf of zes startbewijzen en er zijn vast meer vrouwen die dit kunnen.’

Debuut
Komend weekend zal daar nog geen duidelijkheid over komen. Rob Veer, tevens race-director in Utrecht, liet weten dat Inge de Jong wel start, maar niet in goeden doen is. Hij verwacht wel een goed debuut van Reina Visser op de 42 kilometer. Volgende week zal in Rotterdam blijken hoever Miranda Boonstra komt bij haar poging de Spelen van Londen te halen.

Het is een wat magere “battle” geworden, moest ook directeur Louran van Keulen van de Jaarbeurs Utrecht Marathon constateren. Van de Nederlandse mannen die vorig jaar de onderlinge strijd aangingen, keert alleen Olfert Molenhuis terug aan het front. Winnaar Michel Butter kiest voor Boston, Koen Raymaekers gaat opnieuw in Rotterdam van start en enkele anderen lopen dit voorjaar geen marathon.

Budget
‘We organiseren nu een strijdmarathon door ook buitenlanders aan te trekken die van hetzelfde niveau zijn’, zegt hij. Bij de mannen is een tijd rond de 2.15 het doel. Bij de vrouwen zou het al mooi zijn als de eerste groep op een schema van 2.34 weg kan gaan. Met een budget voor de lopers van 70.000 euro en een bedrag van 3000 euro voor de winnaar mag Utrecht niet meer verwachten.

‘Als je hier 2.08 of 2.09 wilt lopen, heb je al veel meer startgeld nodig’, zegt hij. ‘En dan nog tel je niet mee, omdat in topmarathons 2.04 of 2.05 wordt gelopen. Als we een aantal partners vinden die dat willen financieren, kunnen we dat hier ook. Maar ik zie dat in de komende jaren niet gebeuren. In tegendeel. We proberen het parcours volgend jaar nog wat meer door de binnenstad te laten lopen. Dat is goed voor de sfeer en voor de strijd, maar daar wordt hier er hier niet sneller door.’

Voor meer informatie over de Utrecht Marathon, klik hier.