foto: Soenar Chamid
‘Mijn presteren is constant, maar wel constant slecht’, zo reageerde Erik Cadée opde 62,77 meter die hij in de Olympische finale wierp. Het discusgoud was voor Robert Harting. Voor Robert Lathouwers was de halve finale het eindstation op de Spelen. Maar hij kwam tevreden uit het stadion. ‘Ik was al helemaal kapot toen ik aan de race begon.’ De 1500 meter kreeg en bizarre ontknoping.
Voor Cadée zat de finale discuswerpen er na drie worpen op. Hij werd tiende. De Duitser Robert Harting greep het goud in de vijfde rond, toen hij met een worp van 68,27m de Iraniër Ehsan Hadadi passeerde. Hadadi opende de finale met een worp van 68,18, verbeterde zich niet meer en werd tweede. Het brons was voor Gerd Kanter met een worp van 68,03 meter, ook in ronde vijf.
Erik Cadée zat toen nog wel in het stadion, maar was na drie worpen (62,40 – 62,77 – 62,78) en met een tiende plaats klaar. ‘Mijn presteren is constant, maar wel constant slecht’, zo reageerde hij. ‘Gelukkig speelt hier de knieblessure een rol. Daardoor weet ik min of meer waarom is hier niet boven de 63 meter kom. Maar het liep vanavond weer helemaal niet. Ik zat teveel naar achteren en daardoor kwam de discus steeds te hoog. Jammer, want ik raakte ze volgens mij wel goed. Ik heb hier echter niet kunnen laten zien wat ik kan.’
Alekna vierde
Tweevoudig Olympisch kampioen (2000 en 2004) Virgilius Alekna werd vierde met een afstand van 67,38. De regerend kampioen Gerd Kanter moest het goud inruilen voor zilver. Dat goud won hij met een afstand van 68,82 meter. Alekna won zijn Olympische titels met afstanden boven de 69 meter en had dit jaar al wel boven de 70 meter geworpen, evenals Harting, die met 70,66 ranglijstaanvoerder blijft voor 2012. Cadée wierp 67,30 in april in de VS, maar staat op de wereldranglijst niet meer in de top-10
foto: Soenar Chamid
800 meter
Robert Lathouwers startte wat aarzelend in zijn serie in de halve finale van de 800 meter. De warming-up had hem wat kopzorgen gegeven. ‘Voor de eerste keer had ik vandaag spierpijn op de dag ná een wedstrijd. Dat komt waarschijnlijk door de knijterharde baan hier. Ik was al helemaal kapot toen ik aan de race begon en een vijfde plaats was echt het maximale dat voor mij vanavond haalbaar was.’
‘In de eerste honderd meter twijfelde ik nog even of ik met de eersten mee zou gaan, maar mijn benen liepen meteen vol. Daarom ben ik het van achter gaan bekijken. Gelukkig kon ik aan het eind van de race nog even goed aanzetten. Die 150 meter waren super goed en daarom ben ik tevreden. Het gevoel van Beijing, toen ik genaaid ben met die diskwalificatie, is hiermee goed gemaakt.’
‘Ik ga hier uitrusten en op zoek naar een tattoo-shop. Er mag een tweede Olympische tattoo op mijn arm komen en dat laat ik het liefst meteen doen. Daarna wil ik nog wat wedstrijdjes lopen om wat geld te verdienen. Dat heb ik wel nodig als ik mijn carrière wil voortzetten en dat wil ik zeker. Maar het moet wel leuk blijven.’
Lathouwers liep met 1.45,85 de zestiende tijd van alle lopers in de halve finale. In de harde strijd om de finaleplaatsen sneuvelden onder meer de Polen Adam Kszczot en Mercin Lewandowski en de Rus Youri Borzakowski.
FINALES
foto: Soenar Chamid
100m horden – Pearson weer de snelste
Ze leek het zelf lange tijd niet te geloven en wachtte in spanning tot de bevestiging op het scorebord stond. Maar toen wist ook Sally Pearson dat ze aan haar wereldtitel nu ook Olympisch goud had toegevoegd, in een Olympisch record van 12,35 (-0,2).
Ze onttroonde daarmee Dawn Harper. De Amerikaanse liep in de halve finale een p.r. van 13,46 en scherpte dat in de finale aan tot 12,37, maar meer dan zilver leverde het niet op. Het brons ging naar landgenote Kellie Wells, de enige vrouw die Pearson in de afgelopen tijd heeft verslagen, maar in Londen vormde ze, ondanks een p.r. van 12,48, geen bedreiging voor de Australische. Lolo Jones was met 12,58 de derde Amerikaanse in de finale en eindigde op de ondankbare vierde plaats. In Beijing kwam ze, vlak voor de finish in winnende positie, ten val.
1500 meter (m) – Welke blessure heeft Taoufik Makhloufi?
Taoufik Makhloufi was aanvankelijk uitgesloten van de finale 1500 meter, omdat hij in de series 800 meter al na 150 meter was gestopt. De Algerijnse bond wist de IAAF zover te krijgen dat die beslissing werd herroepen, op grond van een medische verklaring. De vraag is wat daar in staat, want Makhloufi bleek vanavond uiterst fit. Hij rondde een traag op gang komende finale-race af met een zinderende eindsprint en won in 3.34,08.
foto: Soenar Chamid
Die sprint deed – met excuus voor de suggestieve vergelijking – denken aan het optreden van Rashid Ramzi, de Marokkaan die voor Bahrein uitkwam en in Beijing goud won op deze afstand. Tot in november 2009 bij een hertest was gebleken dat, doping had gebruikt. Asbel Kiprop kreeg daarom die gouden medaille, de Nieuw-Zeelander Nick Willis werd tweede en de Fransman Mehdi Baala derde.
De Keniaan Kiprop is de regerend wereldkampioen en ranglijstaanvoerder met 3.28,88, een tijd gelopen in Monaco 20 juli. Landgenoot Silas Kiplagat is de tweede man op de lijst van 2012. De derde Keniaan in de finale, Nixon Chepseba, staat derde. Alleen Kenianen liepen de 1500 meter dit jaar onder de 3.30. Maar in de Olympische finale ging het trio de mist in. Kiprop liep zelf de gehele race achterin. Ook Willis kon geen rol van betekenis spelen. In de eindsprint bleken de Amerikaan Leonel Manzano (3.34,79) en de Marokkaan Abdalaati Iquider (3.35,13) achter Makhloufi de snelsten.
Hoogspringen (m) – Ukhov veruit de beste
Ivan Ukhov was veruit de beste hoogspringer in de finale. Hij sprong, met een enkel foutje op de hoogte van 2,29, probleemloos naar 2,38. Hij is dit jaar de ranglijstaanvoerder met 2,39. Maar toen de finale tot zover was gevorderd, was de concurrentie verslagen en hield de winnaar het na één poging op 2,40 voor gezien. Charles Austin heeft met 2,39 Olympisch record, Atlanta 1996. Dat had er dus aan kunnen gaan.
De Amerikaan Erik Kynard haalde de 2,33. Derek Drouin (Can), Robert Grabarz (GB) en Mutaz Essa Barshim (Qat) krijgen alle een bronzen medaille voor een sprong over 2,29. Nog drie atleten haalden die hoogte, maar met meer fouten. Andrey Silnov, dit jaar goed voor 2,37, mist in dit rijtje. Hij kwam slechts tot 2,25. Hij werd Olympisch kampioen met 2,36. De andere medaillewinnaars van Peking waren er niet meer) bij.
