
foto: Soenar Chamid
Het verbijsterend wereldrecord van 40,82 op de 4 x 100 meter plaatste de zesde plaats van hun Nederlandse collega’s in de schaduw. De vrouwen zelf baalden vooral van hun tijd van 42,70. De oranje mannen liepen een Nederlands record van 38,29 en staan morgen in de finale.
Ze kwamen met donkere gezichten van de baan, balend van de tijd van 42,70 die er na de finish op de klokken stond, na het Nederlands record van 42,45 een dag eerder. ‘Een beetje teleurgesteld’, noemde Jamile Samuel het. ‘Omdat we niet de tijd gelopen hebben die we dachten te kunnen lopen. We hebben er wel alles uitgehaald, maar het moet nog tot ons doordringen dat we zesde zijn geworden.’
Kadene Vassell klonk het meest tevreden. Ze had een goede start en bracht het stokje meteen op snelheid in de eerste bocht. ‘Het ging wel goed, geloof ik’, zei ze voorzichtig.

foto: Soenar Chamid
‘Niet scherp genoeg’
Dafne Schippers meende dat de wissels niet scherp genoeg waren. ‘Iets anders kan ik niet bedenken. Al was ik zelf wel wat minder ontspannen dan gisteren. Ik kwam niet zo lekker in de race.’
Volgens Schippers hielp het ook niet mee dat Nederland in de buitenste baan moest starten. ‘Ik heb liever iemand om naartoe te lopen. De klassering zegt me op dit moment nog niet zoveel, da komt nog wel, al is het beter dan vorig jaar bij de WK. Nu kijk ik vooral naar de tijd.’
Eva Lubbers had pas laat door dat de Amerikanen een wereldrecord liepen. ‘Ik keek vooral hoe Jamile over de finish kwam en had het pas laat door. Maar het is wel een bijzondere tijd, natuurlijk: vrouwen die onder de 41 seconden lopen.’
Schippers noemde het wel een goed teken dat de vrouwen baalden. ‘Het zou niet goed zijn als we nu tevreden zouden zijn. Dit houdt ons gretiger voor de komende toernooien.’
Samuel: ‘We leren hier ook van. Dat is goed, want we zijn nog een jong team.’
DDR
Jamaica werd tweede achter de VS in een nationaal record van 41,41. Oekraïne werd derde in 42,04. Met een evenaring van hun NR had Nederland vierde kunnen worden.
De laatste keer dat Nederlandse vrouwen in de finale stonden was in 1968 in Mexico, toen het team in de series een wereldrecord liepen, dat in de finale kwijtraakten en zelf vierde werden. In 1952 in Helsinki werden de Nederlandse vrouwen evenals nu zesde en in 1948 voerde Fanny Blankers-Koen het Nederlands team naar een gouden medaille.
Het oude wereldrecord op de 4 x 100 meter stamt uit 1985 en werd gelopen door een team van de DDR bestaande uit: Silke Gladisch-Möller, Sabine Rieger-Günther, Ingrid Auerswald-Lange en Marlies Göhr. Het Amerikaanse record stond op 41,47 en werd in 1997 gelopen door Chryste Gaines, Marion Jones, Inger Miller en Gail Devers. Het nieuwe record werd gelopen door Tianna Madison, Allyson Felix, Bianca Knight en Carmelita Jeter.
‘Er hing een donkere wolk over ons heen. Mensen zeiden dat we het stokje wel zouden laten vallen. Maar ik wist dat we heel hard zouden lopen’, aldus Jeter. ‘Wie had gedacht dat we dit met een record zouden doen? We hebben geschiedenis geschreven’, aldus Felix. De vrouwen beleefden het ook als opluchting, omdat de VS sinds 1996 geen goud meer had gewonnen op dit onderdeel.
Opspraak
Jones raakte later in opspraak door de BALCO-affaire. Een van de centrale figuren in het dopingnetwerk rond een groep atleten was Mark Block. Hij is als gevolg daarvan voor tien jaar geschorst door de Amerikaanse atletiekfederatie en mag niet als coach of manager optreden. Block is de echtgenoot van de voormalige sprintster Zhanna Pintusevich. Jeter, die onder meer samen traint met Alyson Felix bij John Smith, kreeg deze week kritische vragen over de feit dat Block haar dit jaar begeleidt naar haar wedstrijden. Jeter reageerde gepikeerd en stelt dat Block alleen een goede vriend is en geen officiële functie vervult.

foto: Soenar Chamid
Mannen met NR naar finale
Het Nederlands mannenteam heeft zich met een nationaal record weten te plaatsen voor de finale van de 4 x 100 meter. De ploeg met 38,29 de achtste tijd van alle deelnemers. Nederland liep in de opstelling Brian Mariano – Churandy Martina – Giovanni Codrington – Patrick van Luijk. Datzelfde kwartet vestigde bij de EK in Helsinki al een NR met de een tijd van 38,34.
‘Morgen moet het nog wat scherper en wat beter’, aldus Martina, die zijn zevende race op deze Spelen liep en snel uit het stadion verdween om zich te laten behandelen. ‘Er is niets mis, maar ik heb veel en heel hard gelopen’, zei hij lachend. ‘Nu een lekker ijsbadje en morgen weer lekker lopen.’
‘De wissels kunnen wat scherper gesteld worden’, concludeerde Giovanni Codrington. ‘We zijn zelf allemaal wat sneller, dus het kan iets scherper en dan hoop ik dat we morgen onder de 38 sec kunnen lopen. Maar ik heb zelf een goede bocht gelopen. Het voelde wel “smoothe” aan.’
Herstel
Ook Patrick van Luijk was tevreden. ‘Ik heb nar de EK wel wat hersteltijd nodig gehad wegens kleine probleempjes, maar ik ben fit. Dat wil zeggen: fit genoeg om hier hard te lopen en daar gaat het nu om. Voor de tweede keer in een Olympische finale: dat is toch uniek om mee te mogen maken.’
Als Nederland morgen potten wil breken, zal een snellere tijd nodig zijn gezien de prestaties van de andere landen in de series. Nederland dankt de finaleplaats aan het falen van de Britten, die tussen de derde en vierde loper een fout maakten. Daardoor finishten de Nederlanders als derde in hun serie, waar Jamaica met 37,39 de snelste tijd liep. In de andere serie won de VS met 37,39. De andere landen liepen tijden tussen 38,05 en 38,29. ‘Het ligt open in de strijd om de derde plaats’, aldus Codrington. ‘Al kan natuurlijk ieder land het stokje laten vallen.’
FINALES
4 x 400 meter (m)
In een enerverende sprint wist Ramon Miller van de Bahama’s de Amerikaan Angelo Taylor in de laatste ronde te passeren op weg naar het goud in een nationaal record van 2.56,72. De VS liep 2.57,05. De Britten slaagden er in dezelfde fase van de wedstrijd, ondanks de ongekende bijval van het publiek, niet in om Trinidad in te halen. De winnaars van het brons liepen met 2.59,40 ook een nationaal record. Groot-Brittannië werd vierde en Oscar Pistorius kwam als laatste loper van deze avond over de finish voor de ploeg van Zuid-Afrika. De Belgen eindigden als zesde in 3.01,38.
1500 meter (v) – Cakir wint van kop af
Met een indrukwekkende race op kop van de hele groep finalistes wist de Turkse Asli Cakir het goud te grijpen. Ze liep een tijd van 4.10,23 en was eerder dit seizoen al goed voor 3.56,62. Landgenote Gamze Bulut werd tweede in 4.10,40. Het brons ging naar Burundi, naar Maryam Jamal, die 4.10,74 liep.
Kort voor het begin van de Spelen in Peking werd de toenmalige wereldranglijst van z’n top ontdaan. Een groot aantal De drie Russinnen met de beste seizoenstijden bleken gemanipuleerd te hebben met dopingcontroles. Er stond geen enkele Russin in de finale, die werd gewonnen door de Keniaanse Nancy Langat in 4.00,23. Vier jaar later werd de wereldranglijst aangevoerd door de Marokkaanse Alaoui Selsouli, die inmiddels ook wegens dopinggebruik is afgevoerd. Er staan twee nieuwe Russinnen in de finale, maar de snelste atlete op deze afstand in de finale was de Ethiopische Abeba Aregawi (3.56,54 in Rome). Zij finishte als vijfde.

foto: Soenar Chamid
5000 meter (v) – Defar verslaat Dibaba
De twee concurrenten uit hetzelfde land gingen samen naar de finish. Tirunesh Dibaba (Eth) voerde het veld aan, maar leek na haar gouden race op de 10.000 meter minder scherp. Meseret Defar was in de laatste 150 meter de sterkste en won in 15.04,25. Dibaba viel terug naar een derde plaats in 15.05,15. Vivian Cheruiyot (Ken) wist zich nog tussen beiden te vechten en won met 15.04,73 brons. De laatste ronde ging in 60,20. De tussentijden: 3.07 – 6.17 – 9.27 – 12.24 – 15.04.
Vier jaar geleden kwamen de Keniaanse atletes er niet aan te pas, toen Dibaba haar eerste Olympische goud op dit onderdeel won, in een tijd van 15.41,40. Elvan Abeylegesse, de ex-landgenote die inmiddels voor Turkije was gaan lopen, werd tweede en “echte” landgenote Meseret Defar derde. Silvia Kebet en Cheruiyot (Ken) vielen buiten het podium.
Nu waren de eerste zes plaats om en om voor Ethiopië en Kenia, gevolgd door twee Britse atletes op de plaatsen zeven en acht. Na de medaillewinnaressen finishten Sally Kipyego, Gelete Burka, Viola Kibiwot, Joanne Pavey en Julia Bleasdale – allen binnen de 5.15.
Defar was in tranen na de finish. Net als Felix Sanchez eerder deze week had ook zij een foto bij zich. in dit geval ging het om een religieuze afbeelding. ‘Ik heb hier vier jaar voor gewerkt’, aldus de winnares, die in 2004 ook al goud won op deze afstand.

foto: Soenar Chamid
Polshoogspringen (m)
Renaud Lavillenie (Fra) sprong de lat er eenmaal af op 5,91,wachtte tot 5,97, waar het de eerste keer mis ging, maar de tweede keer kwam hij over de hoogte van dit nieuwe Olympische record. Bjorn Otto (Dui) haalde de 5,91 wel in één keer, maar kwam niet over 5,97 en won zilver. Datzelfde deed zijn landgenoot Raphael Holzdeppe, die echter wat meer fouten maakte en daardoor brons kreeg. ‘Ik kan het niet geloven. De Duitsers waren erg sterk. Ze dreven me op’, aldus de Franse winnaar.
Het oude Olympisch record stond op naam van Steve Hooker met 5,96, die in Peking goud won. De Australiër wist na een zeer wisselvallig seizoen nog wel de finale in Londen te halen, maar had in de finale geen geldige sprong. Sergey Bubka is na zijn gouden medaille in 1988 met een sprong van 5,90 nooit meer succesvol geweest bij Olympische Spelen.
In 1992 miste hij de aanvangshoogte van 5,70 (en een derde sprong op 5,75), terwijl hij op dat moment drievoudig wereldkampioen was en zijn Olympische titel verdedigde. Naar eigen zeggen kon hij niet uit de voeten met de in Barcelona streng gehanteerde regel dat de voorbereiding op de sprong niet langer dan twee minuten mocht duren.
Vier jaar later, Bubka had nog tweemaal de wereldtitel gewonnen, moest hij na de warming-up voor de kwalificatie opgeven, vanwege een blessure aan de achillespees. Nog eens vier jaar later en inmiddels in het bezit van zes wereldtitels, kwam hij in Sydney weer niet door de kwalificatie.
Kogelslingeren (v)
Tatyana Lysenko (Rus) won goud met een afstand van 78,18, een Olympisch record. De Poolse Anita Wlodarczyk werd tweede met 77,60 en het brons was voor de Duitse Betty Heidler met 77,13.
Aksana Miankova won vier jaar gelede goud met een Olympisch record van 76,34. Dit jaar voert ze de wereldranglijst aan met 78,69, maar in de finale kwam ze tot 74,40 en werd zevende. Yipsi Moreno (Cub) werd in het Vogelnest tweede met 75,20 en nu zesde en Zhang Wenxiu derde met 74,32 en nu vierde.




