Rio dag 8 – Prachtig record, maar niet in de finale 4x400m; puike race van Kuijken

20 augustus 2016 - Door Cors van den Brink

160819-026De Nederlandse vrouwen op de 4x400m liepen met 3.26,98 een prachtig Nederlands record. Maar dat bleek de twaalfde tijd overall en de finale was onbereikbaar. Susan Kuijken finishte voor de derde keer op rij en met een p.r. als achtste in een mondiaal toernooi.

‘Een dubbel gevoel.Trots op de tijd, maar heel raar omdat het na 400 meter al afgelopen is’, zo vatte Lisanne de Witte de stemming in de estafetteploeg op de 4x400m samen. ‘Het Nederlands record staat nu heel scherp. We dachten dat zo’n tijd ook wel genoeg zou zijn voor de finale. Voor mij ging het in een waas voorbij en daarom is het ook zo raar dat het nu al weer afgelopen is.’

Madiea Ghafoor zorgde voor een prima openingsronde. ‘Ik was aanvankelijk uit op een plek in de 4x100m ploeg. Toen ik daar reserve dreigde te worden, heb ik op de allerlaatste dag van de kwalificatieperiode nog een 400 meter gelopen. En nu sta ik hier’, aldus de Amsterdamse, die in het voorseizoen geblesseerd was. ‘Maar “bitter-sweet” is het wel.’

‘We wisten dat het beter zou kunnen dan bij de EK’, aldus Laura de Witte. Een bedroefde Nicky van Leuveren beaamde dat. ‘Maar de tijd maakt hier eigenlijk niet uit. Je loopt hier om de finale te halen en dat is niet gelukt.’

De Nederlandse ploeg, met toen Eva Hovenkamp op de plaats van Ghafoor, liep in Amsterdam 3.29,18 in de series en 3.29,23. Die combinatie zorgde voor een plek bij de beste zestien landen van de wereld en dus voor een uitnodiging voor Rio. Daar was 3.25,70 nodig geweest om wel de finale te halen.

160819-037

Kuijken loopt p.r.

Susan Kuijken liep met een tijd van 15.00,69 bijna vier seconden van haar p.r. af. Belangrijker vond ze het feit dat ze opnieuw achtste was, na de WK’s in Moskou en Peking. Ze moest er dit keer wel harder voor lopen.

‘Ik wilde dit keer weer niet strijden om de titel “best of the rest”. Daarom had ik met een Australisch trainingsmaatje afgesproken dat we aanvallender zouden lopen, in de hoop dat enkele Afrikaanse vrouwen zich over de kop zouden lopen. Dat is helaas niet gebeurd, maar ik ben wel blij met deze prestatie.’

160819-044Kuijken is ook blij dat ze heel is gebleven. Ze hoopt – tot ze op 16 september in het huwelijk treedt met haar Australische partner – nog wat baanwedstrijden te lopen. Richting de volgende Spelen wil ze wedstrijden over langere afstanden, ook op de weg, gaan inplannen. Vorig jaar wilde ze in haar eigen Nijmegen de Zevenheuvelenloop doen. Dat ging wegens een blessure niet door, maar nu lijkt ze gretig een nieuwe kans te wagen.

‘Of ik in de komende jaren richting de marathon ga, weet ik nog niet, maar ik zeg niet langer: nooit’, zo keek ze wat verder vooruit. Nederland blijft voorlopig haar uitvalsbasis.

Ayana te vermoeid
In de voorhoede ging Almaz Ayana er hard vandoor, met tussentijden van 2.59, 6.00 en 8.47. Daarna stortte haar tempo in en konden Vivian Cheruiyot en Hellen Obiri het intiatief naar zich toe trekken. Cheruiyot won in 14.26,17, Obiri liep 14.29,77 en Ayana won na het goud op de 10.000m nu brons in 14.33,59. Volgens manager Jos Hermens was ze te vermoeid geraakt, ook door een onnodig snelle serie op de 5000m in 15.04,35. ‘Ze moet nog veel leren, ook over het herstel. Het voordeel is wel dat niemand het nu meer over doping heeft.’

Het programma en de uitslagen zijn hier te vinden.